Twee keer hybride

2 X HYBRIDE

Posted on Sunday, November 18, 2007 9:19 PM

De laatste tijd fiets ik zoveel met de WAW naar het werk dat de “hoofdauto” van het gezin, een Peugeot 406 Break HDI uit '99 meer stilstaat dan rijdt. Zelfs met dat gevolg dat de accu (die schijnbaar al niet zo best meer was) er na drie weken volledige stilstand de brui aan gaf, maar dat terzijde.

Tijd dus om het autobezit eens te heroverwegen. Wellicht zouden terug kunnen naar slechts 1 auto: beide oude beestjes afstoten en dan 1 nieuwe of jong gebruikte auto terugkopen. We zijn ons dus gaan oriënteren en daarbij kwam ook de Toyota Prius in beeld. Om kort te gaan: halverwege oktober hebben we er één gekocht. Helaas een levertijd van enkele maanden, dus pas begin volgend jaar gaat het feest beginnen.

Dit alles stimuleerde weer om ook de andere hybride weer van stal te halen: de BionX moest maar weer eens gaan werken. In mei had ik het wiel gedemonteerd, omdat er een aantal spaken waren gebroken. Helaas bleek het een hele toer om ergens de juiste maat spaken vandaan te halen. Uiteindelijk heb ik via een Canadese fietsenwinkel een setje van 36 spaken kunnen bemachtigen. Het bleken uiteindelijk gewoon Sapim spaken te zijn, die notabene in België schijnen te worden geproduceerd. Stel je voor: eerst worden ze van België naar Vancouver verscheept, om dan uiteindelijk per vliegtuig terug te keren naar buurland Nederland.....

Vorige week het wieltje overgespaakt en bij de fietsenmaker langs gebracht om netjes op spanning te laten brengen. Gisteren opgehaald en vandaag het hele spulletje weer in de WAW gemonteerd. Wat een genot weer om fluitend vanuit stilstand naar 30 km te acceleren. De laatste tijd begon ik me steeds meer te ergeren aan de infrastructuur (gaten, kuilen drempels, bruggen, scherpe bochten, etc, etc) die je steeds dwingt af te remmen. Met je gewone fiets kun je je tempo gewoon aanhouden maar met de WAW moet je steeds opnieuw vanaf zo'n 20 per uur weer optrekken tot kruissnelheid (35-40 km per uur).

Van de week behoort dit gelukkig weer tot het verleden en wordt het dus weer genieten van stoplichtsprints!! En dan maar wachten totdat ook die tweede hybride in gebruik genomen kan worden. Kan haast niet wachten.

WAW met satellietnavigatie

Sinds eind oktober ben ik in het bezit van een PDA/GSM waarin een geïntegreerde GPS ontvanger is opgenomen. Het betreft de Mio A501. Een mooi handzaam alles in 1 apparaat, dat klein genoeg is om gewoon in je broekzak mee te nemen. De Mio is standaard voorzien van navigatie software van Mio zelf. Voor de auto voldoet dit prima.

Voor in de fiets heb ik een apart stukje software aangeschaft, te weten GPS Tuner. Hiermee kan ik de gereden routes loggen en naderhand terugkijken op bijvoorbeeld Google Earth. Ook kun je van te voren routes uitstippelen en de PDA dan gebruiken als navigatietool.

In de auto wordt de Mio met een zuignap op de voorruit vastgezet. Deze zelfde zuignap gebruik ik ook in de WAW. Ik heb de bodem uit een klein verfblikje geknipt om dit te kunnen gebruiken als montageoppervlak voor de zuignap. Het verfblikbodempje heb ik met siliconenkit “verlijmd“ aan de binnenzijde van de WAW body. Werkt allemaal perfect, ook omdat een volledig gevulde batterij van de PDA het een uur of wat kan volhouden.

Best een grappig gezicht de WAW cockpit: links de control-unit van de BionX, daarnaast de fietscomputer, in het midden een display voor temperatuur en accuspanning en dan rechts de Mio PDA. Je zou bijna vergeten dat we nog gewoon te maken hebben met een fiets.....

Een jaar lang WAWWWWWWWWWWWWWW

De WAW is vandaag precies 1 jaar in mijn bezit. In deze tijd heb ik (gedurende ongeveer 870.000 seconden) meer dan 7250 kilometers in het apparaat weggetrapt. Volgens  mij heb ik daarmee meer kilometers met de WAW afgelegd dan in dezelfde periode met de auto. Ik heb circa 5350 woon-werk kilometers met de WAW gereden en een kleine 2000 kilometer recreatief gefietst.

Al met al komt het er op neer dat ik zo'n 90 keer met de WAW op en neer naar het werk ben gefietst. Dit is ongeveer de helft van het aantal werkdagen (veel ATV dagen en vanaf april vierdaagse werkweek i.v.m. ouderschapsverlof). Met name in de maanden augustus, september en oktober heb ik zeer veel woon-werkritjes met de WAW afgelegd. Met een paar maanden moet de grens van 10.000 kilometer in zicht gaan komen.

Maandtotalen sept en okt 2007: 717 en 822 kilometer

MAANDTOTAAL SEPTEMBER 2007: 717 KILOMETER

Posted on Sunday, November 18, 2007 7:58 PM

Het kilometeraantal van augustus heb ik in september niet kunnen realiseren. Met name door wat minder recreatief te fietsen kwam het maandtotaal uit op 717 km. Nog lang niet gek, wetende dat dit dus voornamelijk middels woon-werk ritjes (11 stuks) bij elkaar is getrapt.

Aan het eind van de maand heb ik een paar dagen niet kunnen fietsen met de WAW, omdat er een probleem met het crankstel was opgetreden. De Shimano trapas bleek niet goed meer vastgeschroefd te zitten in de trapashouder. De laatste tijd was het mij wel opgevallen dat er ergens speling aanwezig moest zijn, maar ik kon niet goed duiden waar het precies aan lag. Echter nu begon ik eens in de zoveel tijd ook een harde tik te horen (en te voelen).

Derhalve het zekere voor het onzekere genomen en de neus van de WAW gedemonteerd om te bekijken wat er nu precies aan de hand was. De shimano cassette heeft waarschijnlijk een flink tijdje al niet goed vastgezeten, want het fijne draad waarmee deze vastgeschroefd zit was “platgeslagen”. Het draad pakte nog wel, maar op het eind draaide de boel dol. Uiteindelijk heb ik besloten de boel met Loctite 270 weer in elkaar te lijmen. Dit lijkt vooralsnog afdoende te werken. Alleen zal ik de trapas waarschijnlijk nooit meer fatsoenlijk kunnen uitbouwen, want volgens mij zit ie nu echt vast.  

Al met al staat aan het eind van de maand de totaalteller op ruim 6000 kilometer.

MAANDTOTAAL OKTOBER 2007: 822 KILOMETER

Wederom weinig recreatief gefietst, of zeg maar liever, helemaal niet. Alle kilometers van deze maand zijn dus woon-werk kilometers. In totaal 14 x met de fiets naar Amsterdam op en neer geweest. Aan het eind van de maand staat de totaalteller hiermee op een kleine 6900 kilometer. 

Maandtotaal augustus 2007: 990 kilometer

Ook aan het eind van de maand augustus is de teller lekker doorgelopen. Verdeeld over 12 woon-werk ritten (van de 18 dagen dat ik gewerkt heb) en elk weekend een recreatieve rit (waarvan 1 van circa 120 kilometer) is het maandtotaal op 990 kilometer uitgekomen. Dat is 95 kilometer minder dan in de recordmaand april 2007, maar voor mijn doen toch een respectabel aantal kilometers in een maand tijd.

Vooraf had ik ingeschat dat ik in de zomer wellicht terug zou grijpen naar mijn gewone fiets, omdat het in de WAW mogelijk te warm zou zijn. Maar geholpen door de matige zomertemperaturen heb ik de WAW dus op 2/3 van mijn forensenritjes kunnen gebruiken.

Nog wel twee spannende momenten meegemaakt. Tot nu is het nagenoeg nooit gebeurd dat autos's mij niet op tijd in het zicht hadden. Bij fietsers gebeurt dit helaas wel vaker, want sommige fietsers blijken tijdens het fietsen met hele andere dingen bezig te zijn dan met opletten. Soms zijn het zelfs tegenliggers die, als hun ogen verbinding zou hebben met de grijze massa in de opslagruimte daarboven, je echt op tijd zouden moeten zien. Maar ja.

In het eerste geval ging het om een auto die afsloeg en daarbij mijn fietspad moest kruizen. De auto had mij net ingehaald en daarbij hadden meerdere inzittenden mij overduidelijk gezien. De bestuurster was schijnbaar niet één van hen, of ze dacht zelf voorrang te hebben. Met een ruk aan het stuur en hard remmen kon ternauwernood een aanrijding worden voorkomen.

Enkele dagen later kwam ik op een T-splitsing aangereden. Op de hoofdweg stopte een auto net voorbij de T-splitsing. Tijd om me af te vragen waarom er op zo'n vreemde plaats gestopt werd had ik niet, want op het moment dat ik naar rechts de hoofdweg opstuurde kwam de auto hard achteruitrijdend op me af. (de bestuurster was de afslag voorbij gereden en beloot dus even achteruit terug te rijden net op het moment dat ik achter haar auto langs wil gaan). Al wegsturend van de auto kwam ik op de andere weghelft terecht, waar gelukkig niemand reed. Vervolgens moest ik nog op twee wielen gaan stuntrijden om de stoeprand aan de andere kant van de weg te ontwijken.

Tja wat kun je beginnen tegen dergelijke situaties? Wellicht een avondcursus gedachtenlezen gaan volgen of een glazen bol kopen om tijdig de stommiteiten van medeweggebruikers te kunnen zien aankomen....

Totaal met WAW 5345 kilometer gereden.

5000 km grens gepasseerd en nieuw record woon-werk

Wederom lange tijd geen bericht op deze blog. Gelukkig betekent dat geenszins dat er niet meer met de WAW gefietst wordt. Niets is minder waar; na de wat magere zomermaanden juni en juli met resp. 344 en 275 kilometer, belooft augustus echter weer een topproductie op te leveren. De teller staat inmiddels op net geen 700 kilometer.

Vanochtend heb ik tijdens mijn woon-werk rit weer een mijlpaal (of moet ik zeggen: kilometerpaal) bereikt: ik heb ondertussen met de WAW 5000 kilometer afgelegd.

Een tweede mijlpaal bereikte ik vanmiddag op de terugweg. De gemiddelde snelheid over het traject naar huis van 29,3 kilometer bedroeg 33,3 km/h. De afstand werd daarmee binnen de 53 minuten afgeraffeld. Op zich was het niet de bedoeling om er zo'n snelle rit van te maken, echter na een kilometer of 5 dook er een zeer goed getrainde racefietser op. Dit heerschap was in de stad lastig bij te houden (de racefiets is toch beter geschikt voor het gooi en smijtwerk in de stad). Ik heb hem een tijdje gevolgd, waarbij mijn snelheid duidelijk hoger lag dan normaal in de stad. Bij de Rai reed ik de man die me ondertussen in de smiezen had gekregen voorbij met een gangetje van ruim boven de 45 km/h.

Bij de brug over de Amstel was hij echter in het voordeel (lager gewicht) en hij spurtte dan ook weg in een poging mij te lossen. Aan de ander kant van de brug hing ik echter alweer in zijn wiel (daar was ik in het voordeel met mijn gewicht en stroomlijn). In de bocht na het fietspad moet ik echter veel meer vaart minderen, omdat de bocht door mijn lage zit erg onoverzichtelijk is.Weer probeerde hij mij los te rijden waarbij zijn snelheid opnieuw opliep tot boven de 40 per uur. Gelukkig kan ik in de WAW best een tijdje lang een snelheid van boven de 45 km/h volhouden en dus snelde ik hem na een paar honderd meter alweer voorbij. Bij het viaduct over de A2 scheidden vervolgens onze wegen en kon ik het iets rustiger aan gaan doen.

Het gemiddelde was ondertussen echter dusdanig hoog dat het interessant werd om het tempo er wat in te blijven houden. Hiermee werd ik een handje geholpen toen ik in Weesp arriveerde. Bij een stoplicht trof ik daar een Alleweder en wederom een wielrenner die er zin in bleek te hebben. De alleweder trok pittig door en al snel reed een mooi treintje van een alleweder, een wielrenner en mijn persoontje. Met snelheden van net boven de 40 km/h ging het langs de provinciale weg. Wederom een goed getrainde wielrenner dus.

Na een kilometertje vond ik het tijd om er langs te gaan. Best spannend om op een relatief smal fietspad een andere velomobiel in te halen met ruim 40 op de klok. In het voorbijgaan groette ik mijn medevelomobilist en reed ik hem voorzichtig voorbij. Daarna het gas erop tot 47 km/h en kijken of er gevolgd werd. Tot mijn genoegen werden de beide heerschappen steeds kleiner in mijn spiegeltjes. Goed voor mijn moraal en goed voor het gemiddelde..... 

Trouwens, naast het ontvangen van de verbaasde blikken van medeweggebruikers blijft ook het stukrijden van wielrenners een zeer geliefde bezigheid in de WAW. Afgelopen weekend reed ik bij Soestdijk langs een groepje van 6 wielrenners die natuurlijk aanpikten toen ik ze met 36 per uur voorbijreed. Het leukst is het om vervolgens heel langzaam steeds 1 kilometertje per uur harder te gaan rijden om zo uit te testen tot hoever ze het volhouden. Bij 44 km/h zag ik ze in mijn spiegeltje afhaken. Om het moraal van de jongens dan echt te knakken gooi ik er pas dan nog een schepje bovenop (in dit geval tot 48 km/h) om het gat heel snel groot te maken. Je ziet ze dan dubbel zo snel klein worden; 1 keer in je spiegeltje en 1 keer omdat ze zich dan opeens heel klein voelen worden..... Heerlijk!!! 

Vandaag (21 augustus) 59 kilometer gefietst. Totaal met WAW 5045 kilometer gereden.

Een echte die-hard.

Lange tijd sinds het vorige bericht. Reden hiervan is dat ik maar weinig gefietst heb de laatste tijd. Ik heb ik juni enkele weken halve dagen gewerkt (niet de moeite waard om dan met de fiets te gaan) en ben ook nog een week voor het werk naar Duitsland geweest. Zondag de 17e heb ik nog wel een leuk rondje gereden van 83 kilometer (via Wilnis naar Nieuwkoop, vandaar naar Zwammerdam en vervolgens door Bodegraven en Woerden weer richting Wilnis). Op 19 juni nog een woon-werk rit en daarmee was voor juni de koek op. Het maandtotaal kwam hierdoor op een schamele 319 kilometer. Komende maand zal het wel niet veel meer worden, want onze vakantie zit eraan te komen.

Gisteren na twee weken dus eindelijk weer een woon-werkrit. Dan kun je toch wel merken dat je (te) weinig gefietst hebt de afgelopen tijd; het gaat allemaal net even wat minder makkelijk dan gewend...

Op de terugweg ontwaarde ik bij de brug over het Amsterdam-Rijnkanaal in mijn spiegeltje een object dat niet kleiner werd, maar juist groter. Een vreemde gewaarwording kan ik wel stellen, zeker omdat het een fietser betrof. Naar beneden het tallud af dus maar even flink doorgetrapt (55 km/h), maar doordat even verderop het stoplicht mij ophield haalde hij mij uiteindelijk bij.

De man kwam naast mij rijden en groette mij vriendelijk. Vervolgens maakt hij een gebaar in de trant van : ”Ga jij maar voor”. Zo gezegd zo gedaan. Het spel kon beginnen, want de man leek maar 1 doel te hebben: het bijhouden (en liefst voorbij rijden) van die banaan. Langzaam voerde ik de snelheid op onderwijl in mijn spiegeltje kijkend wanneer mijn slachtoffer zou afhaken. Omdat ik de snelheid vrij rustig opvoerde moest hij gedurende wat langere tijd stevig doortrappen en ik verwachtte dan ook dat hij wel zou afhaken voordat ik de 40 km/h zou bereiken.

Echter bij die snelheid hing ie echter nog steeds in mijn wiel. 41, 42, 43, 44 en nog steeds niet los. Een echte Die Hard dus, die echter waarschijnlijk ondertussen wel op zijn tandvlees aan het rijden zou zijn. Tijd dus om het af te maken. Even flink aanzetten en hop naar de 49 km/h. En ziedaar, het vertrouwde beeld van het steeds kleiner wordende stipje in het spiegeltje. Ik heb de man daarna niet meer teruggezien. Blijft leuk, wielrenners de “vernieling” in rijden.

Zondag (17 juni) 83 km gereden, di (19 juni) 59 km gereden, di (3 juli) 59 km gereden. Totaal met WAW 4114 kilometer gereden.